Cannabis in de VS: de weg van Schedule I naar Schedule III

In mei 2024 stelde de Amerikaanse regering onder Joe Biden voor om cannabis van Schedule I, de strengste categorie in de Amerikaanse drugswetgeving, naar het veel mildere Schedule III te verplaatsen. Het was historisch nieuws, maar het proces verliep veel trager dan velen verwachtten. Sindsdien heeft de zaak een geannuleerde hoorzitting, een regeringswissel en een presidentieel decreet doorlopen. In april 2026 werd medicinale cannabis naar Schedule III verplaatst, terwijl over de rest nog wordt beslist. Hier lees je hoe het zo gekomen is, wat de verandering betekent en waarom nieuwe hennepregels 2026 ook voor CBD in de VS tot een belangrijk jaar maken.

Wat is het Schedule-systeem?

De Amerikaanse federale drugswet, de Controlled Substances Act, deelt drugs in vijf categorieën in, Schedule I tot en met V. De indeling hangt af van de vraag of een stof een erkend medisch gebruik heeft en hoe groot het risico op misbruik en verslaving wordt geacht. Schedule I is het strengst en geldt voor stoffen die volgens de wet geen erkend medisch gebruik hebben. Verder op de schaal worden de regels geleidelijk milder.

De indeling bepaalt veel meer dan alleen de straffen. Ze bepaalt hoe makkelijk onderzoek naar een stof is, hoe geneesmiddelen gemaakt en voorgeschreven mogen worden en zelfs hoe bedrijven worden belast. De tabel toont de belangrijkste verschillen tussen de twee betrokken categorieën.

Waarom belandde cannabis in Schedule I?

Het verhaal begint lang voor 1970. In 1930 werd het Federal Bureau of Narcotics opgericht met Harry J. Anslinger aan het hoofd, een functie die hij ruim dertig jaar bekleedde. Anslinger voerde een felle campagne tegen cannabis en beweerde dat de plant tot waanzin, misdaad en de dood leidde. De campagne droeg ertoe bij dat het Congres in 1937 de Marihuana Tax Act aannam, die cannabis in de praktijk in de hele VS illegaal maakte.

De campagne had duidelijk racistische trekken. Na de Mexicaanse Revolutie van 1910 hadden Mexicaanse immigranten het gebruik van cannabis naar het zuiden van de VS gebracht, en tegenstanders gebruikten bewust het Spaanse woord marihuana om de plant te koppelen aan immigranten en criminaliteit. Hoe groot de rol van racisme in de wetgeving zelf was, staat echter nog steeds ter discussie. Rechtshistoricus George Fisher heeft laten zien dat veel staten cannabis al verboden voordat Anslinger aantrad, en dat de zorg om witte jongeren in het debat vaak zwaarder woog.

Toen de Controlled Substances Act in 1970 werd ingevoerd, kwam cannabis in Schedule I terecht, in dezelfde categorie als heroïne en lsd. Twee jaar later adviseerde de zogenoemde Shafer-commissie, die president Richard Nixon zelf had ingesteld, om het bezit van kleine hoeveelheden te decriminaliseren. Nixon legde het rapport naast zich neer, en cannabis bleef ruim vijftig jaar in de strengste categorie.

Biden zet het proces in gang

Op 6 oktober 2022 kondigde president Joe Biden aan dat hij iedereen gratie verleende die volgens de federale wet was veroordeeld voor eenvoudig bezit van cannabis. Tegelijk vroeg hij het ministerie van Volksgezondheid en het ministerie van Justitie om de indeling van cannabis te herzien. In zijn verklaring schreef hij dat niemand in de gevangenis zou moeten zitten alleen omdat hij marihuana heeft gebruikt of bezeten.

In augustus 2023 adviseerde het ministerie van Volksgezondheid om cannabis naar Schedule III te verplaatsen, omdat het een erkend medisch gebruik heeft en een lager risico op misbruik dan stoffen in Schedule I en II. Op 21 mei 2024 publiceerde het ministerie van Justitie een formeel voorstel tot herindeling. Het voorstel werd opengesteld voor openbare consultatie en voor januari 2025 werd een hoorzitting gepland. Die werd echter enkele dagen voor de start geannuleerd, na een beroep van enkele partijen. Toen Biden het Witte Huis verliet, was de kwestie nog steeds niet opgelost.

Trump neemt het over en voert het tempo op

In 2025 lag de zaak stil, tot Donald Trump op 18 december 2025 presidentieel decreet 14370 ondertekende, met de titel Increasing Medical Marijuana and Cannabidiol Research. Het decreet droeg de minister van Justitie op om de herindeling naar Schedule III zo snel mogelijk af te ronden. Het bevatte ook een onderdeel dat CBD direct raakt: een proefprogramma binnen Medicare waarbij ouderen op advies van een arts vergoeding kunnen krijgen voor CBD-producten uit hennep. Daarnaast werd het Congres opgeroepen de federale definitie van cannabinoïden uit hennep te herzien.

April 2026: medicinale cannabis naar Schedule III

Op 28 april 2026 ging het eerste concrete besluit in. Waarnemend minister van Justitie Todd Blanche verplaatste twee categorieën cannabis naar Schedule III: cannabis in geneesmiddelen die door de FDA zijn goedgekeurd, en cannabis die onder een licentie van een staat voor medicinale cannabis valt. Het besluit was gebaseerd op de verplichtingen van de VS onder het Enkelvoudig Verdrag inzake verdovende middelen van de VN uit 1961, waardoor het direct kon gelden zonder de gebruikelijke consultatieprocedure.

Tegelijk werd bij de drugsbestrijdingsdienst Drug Enforcement Administration (DEA) een snellere registratieprocedure ingevoerd voor bedrijven met een licentie van een staat voor medicinale cannabis. Alle andere cannabis, ook de cannabis die op recreatieve markten in de staten wordt verkocht, blijft daarentegen in Schedule I.

De hoorzitting over de rest

Dezelfde dag riep de DEA een versnelde hoorzitting bijeen over de vraag of alle cannabis naar Schedule III moet. Die vond plaats van 29 juni tot 15 juli 2026 voor de hoofdrechter van de DEA, Derek C. Julius. Onder de deelnemers waren verschillende staten en organisaties die kritisch staan tegenover herindeling. In september 2026 hadden de partijen hun slotstukken ingediend, maar het advies van de rechter en het definitieve besluit van de DEA lieten nog op zich wachten.

Zo is het proces tot nu toe verlopen:

Wat betekent Schedule III in de praktijk?

Het grootste directe effect heeft te maken met belastingen. Volgens sectie 280E van de Amerikaanse belastingwet mogen bedrijven die middelen uit Schedule I of II verkopen gewone kosten zoals huur en lonen niet aftrekken. Voor veel cannabisbedrijven betekende dat een belastingdruk ver boven die van andere sectoren. Met Schedule III vervalt die regel voor de betrokken medicinale partijen.

Ook het onderzoek profiteert. Voor stoffen in Schedule III gelden veel eenvoudigere regels, waardoor universiteiten en farmaceutische bedrijven makkelijker onderzoek naar cannabis kunnen doen en nieuwe geneesmiddelen kunnen ontwikkelen.

Het is wel belangrijk om te begrijpen wat herindeling niet betekent. Cannabis wordt er op federaal niveau niet legaal door. Het maken, verkopen en bezitten van cannabis buiten de goedgekeurde kaders blijft illegaal volgens de federale wet, en de recreatieve markten in staten als Californië en New York blijven in een juridisch grijs gebied opereren.

Nieuwe regels voor hennep en CBD in de VS

Naast de herindeling zijn de regels voor hennep aangescherpt. In november 2025 nam het Congres een begrotingswet aan die de federale definitie van hennep wijzigt. In plaats van alleen delta-9-THC te meten, telt nu het totale THC-gehalte, inclusief THCA. Synthetisch gemaakte cannabinoïden, zoals delta-8-THC gemaakt van CBD, vallen buiten de definitie, en een eindproduct mag maximaal 0,4 milligram THC per verpakking bevatten.

De wijzigingen zouden op 12 november 2026 ingaan, maar in september 2026 werd het grootste deel uitgesteld tot 11 december 2026. De regels richten zich vooral op bedwelmende hennepproducten, maar raken ook full-spectrum CBD-producten, omdat zelfs kleine hoeveelheden THC de grens per verpakking snel overschrijden. Er zijn verschillende wetsvoorstellen ingediend om de regels uit te stellen, te wijzigen of in te trekken, maar geen daarvan was in september 2026 verder gekomen.

Deze regels gelden in de VS. In de EU gelden andere regels voor industriële hennep, en de ontwikkeling in Europa gaat deels een andere kant op. We schreven over twee van de interessantste voorbeelden:

• De Duitse cannabiswet twee jaar later
• Het Nederlandse wietexperiment een jaar later

Wat gebeurt er nu?

De volgende stap is dat de rechter zijn advies uitbrengt en dat de DEA een definitief besluit neemt over alle cannabis. Is het antwoord ja, dan gaat ook recreatieve cannabis naar Schedule III, maar die wordt op federaal niveau nog steeds niet legaal. Echte federale legalisering vereist een besluit van het Congres. Hoe het ook afloopt, het is duidelijk dat de Amerikaanse kijk op cannabis sinds de tijd van Anslinger enorm is veranderd, en dat het verschil tussen medicinale en recreatieve cannabis in de federale wet nu groter is dan ooit.

Bronnen

• The White House (2022). Statement from President Biden on Marijuana Reform.
• Federal Register (2024). Schedules of Controlled Substances: Rescheduling of Marijuana. Voorgestelde regel, 21 mei 2024.
• U.S. Department of Justice (2024). Justice Department Submits Proposed Regulation to Reschedule Marijuana.
• DEA (2025). Hearing on the Proposed Rescheduling of Marijuana Postponed.
• Brownstein (2025). President Trump Accelerates Marijuana Rescheduling and Expands Access to CBD.
• Federal Register (2026). Rescheduling of Food and Drug Administration Approved Products Containing Marijuana From Schedule I to Schedule III. Definitieve regel, 28 april 2026.
• Federal Register (2026). Schedules of Controlled Substances: Rescheduling of Marijuana. Aankondiging van hoorzitting, 28 april 2026.
• DEA. Marijuana Rescheduling Regulatory Actions.
• Morgan Lewis (2026). High Time for a Change? Post-DEA Hearing, Broader Marijuana Rescheduling Questions Remain.
• Moritz College of Law, Ohio State University. Federal Marijuana Rescheduling: Process and Impact.
• Hemp Law Group (2026). Federal Hemp Ban 2026: Where Things Stand.
• Congressional Research Service. Changes to the Statutory Definition of Hemp and Implications for Agricultural Policy.
• KQED (2018). Reefer Madness! The Twisted History of America’s Marijuana Laws.
• Fisher, G. (2021). Racial Myths of the Cannabis War. Boston University Law Review, 101, 933.