Ben Dronkers begon als scheepsjongen in Rotterdam en werd een van de mensen die de Europese cannabiscultuur het sterkst hebben gevormd. Hij richtte Sensi Seeds op, een van de bekendste zaadbanken ter wereld, opende het Hash Marihuana & Hemp Museum in Amsterdam en begon HempFlax, een van de eerste moderne hennepbedrijven in Europa. Onderweg werd hij naar eigen zeggen zo'n tachtig keer opgepakt. Dit is het verhaal van de man die een gat in de wet vond en het vulde met zaden.
In het kort
- Ben Dronkers werd in 1949 geboren en groeide op in Rotterdam.
- Als tiener monsterde hij aan bij de Holland-Amerika Lijn en begon hij zaden en stoffen mee naar huis te nemen van zijn reizen.
- Begin jaren zeventig reisde hij naar Turkije, Afghanistan en Pakistan om textiel te kopen en kwam hij thuis met cannabiszaden.
- Hij ontdekte dat zaden niet onder de Opiumwet vielen en begon openlijk te telen voor zaadproductie.
- In 1985 richtte hij de Sensi Seed Club op, het bedrijf dat nu Sensi Seeds heet.
- In 1991 nam hij The Seed Bank van Nevil Schoenmakers over, en de twee zaadbanken werden samen de Sensi Seed Bank.
- In 1994 kreeg een sativadominante soort van Sensi Seeds de naam Jack Herer, naar de Amerikaanse hennepactivist.
- Hij richtte het Hash Marihuana & Hemp Museum in Amsterdam op, dat volgens het museum meer dan twee miljoen bezoekers heeft gehad, en opende in 2012 een vestiging in Barcelona.
- Begin jaren negentig begon hij HempFlax, dat in het noorden van Nederland industriële hennep teelt en verwerkt.
Rotterdam, de haven en het eerste stukje hasj
Ben Dronkers werd in 1949 geboren en groeide op in Rotterdam, de grootste havenstad van Europa. De liefde voor planten kreeg hij van zijn moeder, die volgens hem altijd iets in bloei had staan. School interesseerde hem minder. Hij heeft zichzelf beschreven als een kind dat liever buiten was dan in de klas zat.
Als tiener monsterde hij aan bij de Holland-Amerika Lijn, de rederij die vanuit Rotterdam havens over de hele wereld aandeed. Als de schepen in de haven lagen, zocht hij naar bijzondere stoffen, want hij droomde van een eigen kledingbedrijf. Ook begon hij zaden mee naar huis te nemen.
Zijn eerste hasj rookte hij op zijn zeventiende op de Maasbrug in Rotterdam. Hij had iets verwacht als dronken worden, maar zo was het helemaal niet, vertelde hij in 2015 in een interview met Sensi Seeds. Daarna ging hij naar Amsterdam om hasj te kopen en begon hij zelf te telen met de zaden die hij op zijn reizen had verzameld.
Holland Pop 1970 en het begin van het gedoogbeleid
Van 26 tot en met 28 juni 1970 kwamen zo'n 100.000 mensen naar het Kralingse Bos in Rotterdam voor het Holland Pop Festival. Het festival wordt vaak het Nederlandse Woodstock genoemd en heeft een bijzondere plek in de geschiedenis van cannabis. Er liepen veel agenten in burger rond, maar ze pakten rokers noch kleine dealers op. Er waren te veel mensen en iedereen was vreedzaam. Veel mensen zien die drie dagen als het begin van het Nederlandse gedoogbeleid.
Ben Dronkers was erbij, en volgens het blad Leaf verkocht hij er heel openlijk cannabis. Zelf vertelde hij aan High Times dat iedereen wist dat er veel gerookt zou worden. Het was een voorbode van wat zou komen.
Stoffen uit Afghanistan en zaden uit Pakistan
Begin jaren zeventig opende Dronkers een kledingwinkel in Rotterdam. Op zoek naar stoffen reisde hij naar Turkije, Afghanistan en Pakistan, over dezelfde wegen die duizenden jonge westerlingen volgden op de Hippieroute. Daar leerde hij over hennepvezels en textiel, maar ook over de boeren die cannabis teelden en er hasj van maakten zoals dat al generaties lang gebeurde. Over de Afghanen zegt hij dat hij hun harmonie en vriendelijkheid nooit vergeten is. Hoe de hasj daar werd gemaakt, lees je in ons artikel over Afghaanse hasj.
De zaden uit Pakistan werden het keerpunt. Daar groeiden planten die zich lange tijd aan hun omgeving hadden aangepast, zogenoemde landrassen. Dronkers begon ze te kruisen om de eigenschappen te krijgen die hij wilde. Dat was het begin van zijn levenswerk.
Spinazie, arrestaties en een gat in de wet
Halverwege de jaren zeventig teelde Dronkers cannabis in zelfgebouwde kassen. De eerste twee tot drie jaar wilde niemand kopen wat hij teelde. Nederlanders waren gewend aan geïmporteerde hasj, niet in de laatste plaats Marokkaanse hasj, en de groene toppen werden spinazie genoemd. Hij liet proefmonsters achter bij coffeeshops in Amsterdam zoals The Happy Family en Prix d'Ami, met de boodschap dat ze alleen hoefden te betalen als ze het lekker vonden. Uiteindelijk deden ze dat.
Het had zijn prijs. Dronkers werd keer op keer opgepakt. In een interview met CannaReporter in 2023 zei hij dat hij misschien wel 80 keer was opgepakt en daarvan 16 keer in de gevangenis had gezeten, meestal kort.
In die jaren bestudeerde hij de Opiumwet nauwkeurig en ontdekte hij iets belangrijks: de zaden zelf vielen niet onder het verbod. Na overleg met een advocaat begon hij volledig openlijk te telen voor zaadproductie en meldde hij aan zowel de politie als de landbouwinstanties wat hij deed. Zelf noemt hij het het gat in de wet. Het werd de basis voor een hele bedrijfstak.
De Sensi Seed Club en de zaadbank
Begin jaren tachtig kwamen soorten als Skunk en Haze vanaf de Amerikaanse westkust naar Europa. Volgens Sensi Seeds was Dronkers een van de drie Nederlandse telers die er toegang toe kregen. In 1985 richtte hij de Sensi Seed Club op, en een jaar later opende de club haar eerste winkel in Amsterdam met kweekbenodigdheden en boeken over cannabis. Klanten kwamen van over de hele wereld, niet in de laatste plaats uit de Verenigde Staten.
Tegelijkertijd bestond er een andere zaadbank in Nederland: The Seed Bank, in 1984 opgericht door de Australiër Nevil Schoenmakers. Op 24 juli 1990 werd Schoenmakers in Australië opgepakt op verzoek van de Amerikaanse regering, na een groot Amerikaans onderzoek naar zaad- en kweekwinkels. Hij zat een jaar vast in afwachting van uitlevering. In die tijd verkocht hij zijn zaadbank, en in 1991 nam Dronkers het over. De genenbanken werden samengevoegd tot de Sensi Seed Bank. Meer over Schoenmakers en de Amsterdamse zaadbanken lees je in De erfenis van de Hippie Trail.
Sensi Seeds groeide uit tot een van de grootste zaadbanken ter wereld. In een interview met High Times in 2015 beschreef Dronkers de zaden als een vorm van verzet: in de oorlog tegen drugs bombarderen wij de wereld met zaden, zoals hij het zei.

De soort Jack Herer
In 1994 vernoemde Sensi Seeds een sativadominante soort naar Jack Herer, de hennepactivist die The Emperor Wears No Clothesschreef. De soort werd een van de bekendste ter wereld, en de naam leeft vandaag ver buiten de catalogus van Sensi voort. Herer kreeg ook de Cannabis Culture Award van het museum, die wordt uitgereikt aan mensen die zich hebben ingezet voor de acceptatie van cannabis in al zijn vormen. In de collectie van Dronkers zitten boeken die zijn gesigneerd door Herer, Ed Rosenthal en Robert Clarke.
Toen Dronkers in 2015 werd gevraagd naar zijn favoriete soorten van Sensi Seeds, was Jack Herer er een van.
Het museum dat op de eerste dag werd gesloten
Rond de tijd dat de zaadbank vorm kreeg, opende Dronkers een museum op de Wallen in Amsterdam. Volgens de geschiedenis van het museum opende hij het Cannabis Info Museum samen met de Amerikaanse teeltexpert Ed Rosenthal. De minister van Justitie liet het al op de eerste dag sluiten, omdat het illegale activiteiten zou aanmoedigen. Dronkers ging in bezwaar en ging de volgende dag weer open. Over het jaartal verschillen de bronnen: het museum noemt 1987, terwijl Sensi Seeds en andere bronnen 1985 noemen.
Tegenwoordig heet het museum het Hash Marihuana & Hemp Museum en zit het aan de Oudezijds Achterburgwal 148. Er is een levende cannabistuin, er zijn collecties pijpen, een Nederlandse bijbel uit 1836 gedrukt op henneppapier en het schilderij van David Teniers de Jonge met boeren die roken in een rookhuis, uit 1660. Ook ligt er een van de valse identiteitsbewijzen die de Welshe smokkelaar Howard Marks gebruikte. Volgens het museum hebben er meer dan twee miljoen mensen een bezoek gebracht.
In 2008 opende de Hemp Gallery in de buurt, en in 2012 ging het museum in Amsterdam na een verbouwing weer open. Datzelfde jaar opende een vestiging in het Palau Mornau, een modernistisch paleis in Barcelona.

HempFlax en industriële hennep
Voor Dronkers is hennep altijd meer geweest dan een genotsplant. Begin jaren negentig begon hij HempFlax, dat in het noorden van Nederland industriële hennep teelt en verwerkt. Het bedrijf trok in een voormalige strokartonfabriek in Oude Pekela in Groningen en opende in 2015 een tweede fabriek in Roemenië. De hennep wordt vezel, isolatie en bouwmateriaal, en vandaag hoort ook het isolatiebedrijf ThermoHanf bij dezelfde groep.
Snel geld was het niet. In het interview met CannaReporter vertelde hij dat hij al 27 jaar in hennep investeerde en er in het begin geld op verloor. Toch bezoekt hij elk jaar de hennepvelden in Groningen, en hij heeft gezegd dat dat zijn hart verwarmt. Op de website van het museum vat hij zijn visie zo samen: er is geen andere plant die zo veelzijdig is, zo'n prachtige geschiedenis heeft en zoveel potentie voor de toekomst.

De rebel die ondernemer werd
Toen Dronkers begon, werd hij gezien als de duivel, de dealer die iedereen verslaafd wilde maken. Dat zijn zijn eigen woorden. Vijftig jaar later zijn zijn bedrijven een groep met een zaadbank, musea, hennepteelt en isolatie. Toch benadrukt hij dat het niet om hem gaat. Het gaat om cannabis, zoals hij zegt.
In zijn hart is hij nog altijd een rebel. De wereld heeft meer rebellen nodig, heeft hij gezegd, en hij vindt dat iedereen het recht zou moeten hebben om de plant te telen.
Ben Dronkers hoort bij de mensen die de cannabiscultuur van vandaag hebben opgebouwd, net als de mensen over wie we vertellen in onze serie over de Hippieroute en in onze portretten van Frenchy Cannoli en Jack Herer. De zaden die hij meer dan vijftig jaar geleden uit Pakistan meenam, leven vandaag voort in soorten die over de hele wereld worden geteeld. Howard Marks, wiens valse identiteitsbewijs in het museum van Dronkers ligt, krijgt later een eigen portret.
Wie is Ben Dronkers?
Ben Dronkers is een Nederlandse ondernemer, geboren in 1949 in Rotterdam. Hij richtte Sensi Seeds, het Hash Marihuana & Hemp Museum in Amsterdam en het hennepbedrijf HempFlax op.
Wanneer is Sensi Seeds opgericht?
Sensi Seeds werd in 1985 opgericht als de Sensi Seed Club. In 1991 nam Ben Dronkers The Seed Bank van Nevil Schoenmakers over, en de zaadbanken werden samengevoegd tot de Sensi Seed Bank.
Waarom waren cannabiszaden legaal in Nederland?
De Opiumwet gold niet voor de zaden zelf. Ben Dronkers ontdekte dat en begon na overleg met een advocaat openlijk te telen voor zaadproductie.
Waar is het Hash Marihuana & Hemp Museum?
Het museum zit aan de Oudezijds Achterburgwal 148 in Amsterdam. Sinds 2012 is er ook een vestiging in het Palau Mornau in Barcelona.
Wat is HempFlax?
HempFlax is een bedrijf dat Ben Dronkers begin jaren negentig oprichtte. Het teelt en verwerkt industriële hennep in het noorden van Nederland en heeft sinds 2015 ook een fabriek in Roemenië.
Komt de soort Jack Herer van Sensi Seeds?
Ja. In 1994 vernoemde Sensi Seeds een sativadominante soort naar hennepactivist Jack Herer. Het is nu een van de bekendste soorten ter wereld.
Bronnen
- Wikipedia. Sensi zaden.
- Wikipedia. Hash, Marihuana & Hemp Museum.
- Wikipedia. Nevil Schoenmakers.
- Wikipedia. Holland Pop Festival.
- Leaf Magazine. Early Days: Sensi Seed Bank.
- Leaf Magazine. The Original King of Cannabis.
- CannaReporter (2023). Ben Dronkers: Cannabis is for the people and everyone should have the opportunity to grow it.
- High Times (2015). The High Times Interview: Dutch Masters.
- Hash Marihuana & Hemp Museum. Over ons en Interview with Ben Dronkers.
- Sensi Seeds (2015). 30 Years of Sensi Seeds: an interview with Ben Dronkers, and 30 Years of Sensi Seeds: from an overwhelming passion to an unshakable vision.


